Betulaceaee*

betulaceaee:

“Bu sefer” ile başlayan cümleler ne çok kırıyor insanı.

Bu sefer;
…beni kimsenin üzmesine izin vermeyeceğim.
…kim gelirse gelsin onun yerini dolduramayacak.
…böyle olmayacak.
…şunları şunları yapmayacağım.
…aşık olmayacağım.
ve daha niceleri…

Evet! Her biri apaçık yalan. Geçmişimi gözüm kapalı silebildim ve senden önce bir başkasına ’seni seviyorum’ dediğim için utandım. Takvimimi senden önce ve senden sonra olmak üzere değiştirdim, en başta da ben değiştim. Benim için mevsimler değişti, kışım bahar oldu, mutluluğum ‘sen’.. Seni kana kana seviyorum işte. Doyamıyorum. Aşık oldum belki de. Ve hiç bir şekilde engeli yok bunun. Sen hayatımda olsan da olmasan da ben seni seviyorum.. Ve beni tek bir sözünle mutlu edebildiğin gibi tek bir sözünle yerle birde edebiliyorsun. Bu hallerini de seviyorum ben senin. Üzdüğünde yine gönlümü alanın sen olmasını seviyorum. Bu hayatta yeniden seninle mutlu olmayı, en önemlisi de pembe yalanlardan uzak ‘gerçekten mutlu’ olabilmeyi seviyorum. Yalanların üzerine kurulan hayallerim olmadı seninle. Fazlasıyla gerçekçi. Bu yüzden üzülüyorum işte. Gerçekler can yakıyor. Ve senin hep bir adım uzağımda olman canımı çok acıtıyor…

The White Stripes coverı olan bu parçanında değişik bir hikayesi var. Kadın, kocasının aşık olduğu kadına yazıyor. Değişik bir aşk, özveri, bağlılık ve değişik bir his doğrusu. Anlamak güç..

Sözleri de şöyle;

 Jolene, Jolene, Jolene, Jolene.
 Sana yalvarıyorum lütfen erkeğimi alma
 Jolene, Jolene, Jolene, Jolene.
 Lütfen yapabilecek de olsan onu alma
 Güzelliğin kıyasın ötesinde
 kestane rengi saçlarının yakan bukleleriyle
 Fildişi tenin ve zümrüt yeşili gözlerinle
 Gülümsemen baharın nefesi gibi
 Ve sesin yaz yağmuru gibi yumuşak
 Ve seninle yarışamam Jolene.
 Ve o uykusunda senin hakkında konuşuyor
 ve yapabileceğim hiçbir şey yok
 ağlamaktan başka, o senin adını sayıkladığında,
 Jolene, Jolene, Jolene, Jolene, Jolene.
 Sana yalvarıyorum lütfen erkeğimi alma
 Jolene, Jolene, Jolene, Jolene.
 Lütfen yapabilecek de olsan onu alma
 Kolayca anlayabilirim erkeğimi nasıl kolayca alabileceğini
 Ama onun bana ne ifade ettiğini bilmiyorsun Jolene.
 Sen istediğin erkeği seçebilirsin
 Ama ben bir daha aşık olamam
 O benim için tek, Jolene.
 Ve seninle bu konuşmayı yapmak zorundaydım
 Mutluluğum sana bağlı
 ve ne yapmaya karar vereceğine

….

Dünyanın bütün dillerinde aynıdır susmak. Siz ki onun için, kendinizi bile kendi yanınızdan kovacak kadar vazgeçmişseniz kendinizden; o gelmediğinde de kendinizi bulamazsınız kendinizde. Sanırım aşka teslim olmak böyle bir şey, gidenin ardından susmak da.. Suskunluğunuz büyüdükçe, yazacaklarınız çoğalır. Ya şair olursunuz ya deli. Ki ikisi de aynı kapıya çıkıyor zaten. Evet , gelir gibi yaparak gitmişti sonunda. Olduğunu sandığım bir aşka dönüp bakarken, içimde yoktan başka hiçbir şey kalmadığını görüyordum. Bunca beklentinin içinde biriktirdiklerinizi patlatacak olsanız, etrafınıza acıdan başka hiçbir şey sıçramaz. Ne kendinizi ne de etrafınızı acıtmamak için bekler durursunuz… Patlamaya hazır bir bomba gibi… Yarım kalmış her şeyin muhasebesini yaparsınız içinizde, tıpkı benim gibi. Gelmeden giderken, yanınıza yörenize bıraktığı en can yakıcı sözlerle kardeş olmayı öğrenirsiniz. Bunca yazarken bile hala neyi anlatamadığınızı düşünür “Ya ben konuşamadım, ya sen sağırdın” dersiniz… Elbet, bugünlerde geçecekti. Sıyırıp geçen kurşunlar gibi. Öyle de oldu. Ben başka bir hayatın içinde onun yollarını adımlayarak, başka kollarda onsuz; o bensiz bir hayatın içinde başkalarıyla sessiz var oldu. Yazdığım her şiirin öznesi olarak kaldı bende. Şimdi ne yazsam ne desem, üstüne kar yağacak biliyorum… Yazdığım her şeyi okuduğunu da biliyorum.

Bu dahil.

Sevgili günlük,

Bugün onsuz biten bilmem kaçıncı gece ve ben yine onu özledim. Onun sevmediği şeyi yaptım yine alkol aldım vücudumun kaldırabileceğinden fazla. Pişman değilim aslında. Son sözü olan “kendine iyi bak” demesine pek aldırış etmedim bu sefer.

Yazacak bir şeyim kalmadı son birkaç aydır. Aklım sadece onda. Biraz da yok oluşunda..

Sence beni unutmuş mudur? Varlığımı?

…

Senden başka bir şeye içimi dökemiyorum sevgili günlük. Benim en iyi sırdaşım oldun son zamanlarda. Sen onu yazdıkça güzelsin…

Bugün kulağımda müzikle tüm dünyayla iletişimimi kesmiş bir halde yürürken kaşlarımı çattığımı fark ettim. Bir yere yetişecek değildim ama acelem varmışçasına yürüyordum. Mutlu değildim belli ki.

Ben yine her şarkıda olduğu gibi onu düşünürken kokusu geldi burnuma. Buralarda olmalıydı. Bu koku onundu. Etrafıma bakındım Kokusu o kadar tazeydi ki, yakınımda olduğuna emindim. Çok uzaklaşmış olamazdı yürüdüğüm bu sokakta.

Onu görmeliydim, çünkü aylar geçmişti. Ancak yürüdüğüm sokak ikiye ayrılıyordu. Ya sağa dönmüştü ya sola. Kokusu beni sola götürüyordu, kalbim ise sağda diyordu. Görmek için son şansım olabilirdi, iyi değerlendirmeliydim. Her şeyi bırakıp en çok kullandığı yolun orda mı beklesem derken soldaki yola girdim. Kokusu keskinleşiyordu. Bir kapıda son buldu koku. Pencereleri tahtadan olan iki katlı bir evin önünde buldum kendimi. Perdeleri hafif aralıktı, usulca baktım içeriye. Oradaydı günlük, bir başka kadınla. Özlem giderircesine karışıyordu hem de ona. Onun her bir hücresini öpüyordu. Daha önce görmediğim bir kadındı. Belli ki benden sonra sevmişti.

Ama sevmişti günlük, böyle bir ihtimal de var.

Belinden kavrayışı ve kendine çekişi tıpkı ‘biz’ gibiydi günlük, incindim…

Biraz daha izledim onları. O kadın tam istediği gibiydi. Güzel vücutlu, lezzetli yemekler yapan ve çok şık giyinen. Benden kat kat güzeldi anlayacağın. Saçları da altın sarısıydı, parlıyordu…

Bu kadın için mi terk edilmiştim ben? Öyleyse bile, haklıydı. O, tam da onun hayalindeki kadındı. Ben eksiktim, tamamlanamaz boşluklarım vardı ona göre..

Peki ya kalbi? Kalbi de çok sever miydi? Benim sevgimden eşsiz olabilir miydi sevgisi? Karşılıksız? Dokunabilir miydi aşkla? Karışabilir miydi tam anlamıyla ruhuna?

Günlük, peki ya sever miydi altın saçlı kızı canını ortaya koyarcasına? Tüm dünyayı önüne alırcasına?

En acısı da ‘bizi’ unuturcasına sever miydi?…

Sevebilir miydi sence kırılan kalbiyle bu zamanlarında?

Neden olmasın ki günlük, anlam vermeyi beklememek gerek. Onu seviyor apaçık.

Tutkusu belli öpüşündeki.

Mutlu olmasın ama günlük, bensiz mutlu olamasın…